Recht door!
Artorius!
Rus!
De Romeinen hebben de muur verlaten.
En de ridders?
Zij leiden een karavaan weg van het fort.
Zij gaan naar het zuiden...
met hun staart tussen de benen.
Dus, er zal geen tegenstand zijn?
Een paar dozijn burgers.
We gaan je mensen afslachten. Ik denk dat je moet kijken.
Die boom daar is misschien een goede plaats.
Daar op de heuvel.
Een enkele Ridder.
Zei je niet net dat ze weg waren?
Wat is dit?
Een geest?
Eén man. Een kleine vlieg op de rug van je grote leger.
Wie is hij?
Arthur.
Waar ik ook ga op dit eiland, ik hoor jouw naam.
Altijd half gefluisterd, alsof je...
God bent.
Al wat ik zie is...
vlees, bloed.
Niet méér God dan het wezen waarop je zit.
Wat zijn je eisen, Saksen?
De Romeinen hebben je verlaten.
Waarvoor vecht je?
Ik vecht voor een doel dat noch Rome noch jij begrijpt.
Je komt om vrede vragen...
Jij zou op je knieën moeten zitten.
Ik kwam om je gezicht te zien...
zodat ik je alleen kant vinden op het slagveld...
en het zou goed zijn voor u als jij mijn gezicht herinnert, Saksen.
Omdat, de volgende keer als je het ziet…
zal dat het laatste zijn wat je op deze aarde ziet.
Eindelijk,
een man waardig om te doden.
Maak de mannen gereed voor het gevecht.
He! Je bent vrij.
Hij heeft een plan, die Romein.
Stuur wat er over is van je infanterie.
De mannen zullen omkomen. - Het zijn mijn mannen.
Gevecht formatie.
Nu, blijf je hier bij mij.
Terug. Terug in formatie.
Ridders, de gift van vrijheid is van jullie bij rechte.
Maar het thuis wat we zoeken is niet in een ander land.
Het zit in ons.
En in onze daden op deze dag.
Als dit is ons lot…
zo zal het zijn dan
Maar laat de geschiedenis onthouden…
dat we als vrije mannen ervoor gekozen hebben,
om het zo te maken.
Daar, op de heuvel.
'Victorie'
De ridders, zijn demonen.
Dat is de poort naar de hel.
Raewald, De linker flank.
Jij gaat met hem mee.
Vooruit.
Schilden omhoog.
Aanvallen!
Arthur.
Mijn leven moest genomen worden.
Niet dit.
Nooit dit.
Mijn moedige ridders. Ik heb gefaald.
Ik heb jullie noch niet van dit eiland afgehaald...
noch heb ik jullie overtuiging niet gedeeld.
Gedurende 200 jaar hebben ridders gevochten...
en gestorven voor een land niet de hunne.
Maar op die dag op de Badon heuvel,
al die vochten riskeerden hun leven voor een groter doel.
Vrijheid.
Arthur. Guinevere.
Onze mensen zijn één,
zoals jullie zijn.
Nu zal ik echt met jullie moeder moeten trouwen.
Wie zegt dat ik je wil?
Koning Arthur.
Laat iedere man, vrouw en kind getuigen zijn...
dat vanaf vandaag,
Alle Britten verenigd zullen zijn in één gezamenlijk doel.
Arthur! Arthur!
Artorius!
Voor de ridders die hun leven gaven,
hun dood was evenmin de oorzaak voor rouw of verdriet.
Zij zullen voor altijd verder leven.
Hun namen en daden zullen worden doorverteld...
van vader op zoon,
van moeder op dochter...
in de legende van Koning Arthur en zijn Ridders.
Vertaald door JohnnyBoy. Split en sync door Dr_IT.